مرغ سحر ،  ناله سر مکن

دیدگان خسته تر مکن

ما ز آه و ناله خسته ایم

ما غمین و دل شکسته ایم

گوشمان ز ناله کر مکن

ناله سر مکن ، ناله سر مکن

نغمه های شادمانه خوان

سر سرود جاودانه خوان

با نوای عاشقانه خوان

عمر مانده را چنین هدر مکن

ناله سر مکن ، ناله سر مکن

ظلم ظالمان همیشه هست

جور بی امان همیشه هست

مکر دشمنان همیشه هست

ظلم ظالمان همیشه هست

بر دهان ظالمان بزن

از گناهشان گذر مکن

ناله سر مکن ، ناله سر مکن

صورت ار به سیله رنگ خون کنیم

صورت ار به سیله از چون خون کنیم

به که راز خود ز دل برون کنیم

پیش دشمنان گلایه چون کنیم

دشمنان خویش را خبر مکن

ناله سر مکن ، ناله سر مکن

مرغ سحر ناله سر مکن

دیدگان خسته تر مکن

ما ز آه و ناله خسته ایم

ما غمین و دل شکسته ایم...

با اینکه این روزا شدیداً در گیر مسائل دیف هستم،این جمله ی اغلن که "اولین رئیس جمهور زن ایران باش" مثل سوت قطار، بلند و گذرا، از ذهنم گذشت.

یادمه توی یه مجلسی ، خانم مشاوری به حضار گفت تصویر رئیس جمهور ایداه آلشون رو نقاشی کنن.هر کسی به قلم خودش نقشی زد.ریش دار، بی ریش،کت و شلواری ،عینکی. اما هیچ کس تصویر یه زن رو نکشید.پس اول خودم با اعتماد به نفس در حد اوزون با ور می کنم که رئیس جمهورم!

اول: سعی می کنم دروغ نگم.چون دروغ، دروغ میاره.به قول پلاکارد ها:

-میشه همیشه به یه نفر دروغ گفت.

-یه دروغ رو میشه به همه گفت.

-اما همیشه نمیشه به همه دروغ گفت.

دوم:غرور به خودم راه نمیدم تا بتونم عاقلانه فکر کنم.اما پرستیژ و کلام ریاست جمهوری رو فراموش نمی کنم.

سوم:میدان دیدم رو وسیع می کنم.

چهارم:حقوق اقشار مختلف رو رعایت می کنم و به نظرشون احترام می زارم.

پنجم:نمیزارم طوری بگذره که به قول س.م.خ(!) خود گویم و خود خندم و خود مرد هنرمند باشم ولی ملت ایران که فقط یکی از کار هاش این انقلاب بزرگی بوده که انجام داده، اعتبارش در دنیا زیر سوال بره و امکاناتش برای پیشرفت محدود بشه.

ششم:جداً از نخبه کشی،نخبه خفه کنی،نخبه کورکنی و امثال اینها خودداری می کنم.

هفتم:چشم های مردم(روز نامه ها) رو نمی بندم.

هشتم:به احزاب و افکار اجازه ی رشد، بالندگی و رقابت میدم، بهترین و منتخب ترین رو انتخاب می کنم و عقاید اون ها رو به کار می گیرم.

نهم:به همه ی زمینه ها با عدالت، موکداً عدالت -نه مساوات- اهمیت میدم تا وقتی کفه ی ترازوی انرژی هسته ای روی زمینه، کفه ی ترازوی فرهنگ و هنر به سقف برخورد نکنه.

دهم:از کلمات به معنای واقعی کلمات استفاده می کنم.

یازدهم:به نظرم صراحت در کلام سبب اعتماد ولی احساس خودمونی کردن در کلام سبب افتضاح میشه.

دوازدهم:کنکور رو حذف می کنم(!)

------------------------------------------------------------------

پ.ن۱:اینا همه حرفه.به قول م.م(!) خدا به داد کسی برسه که سوار اسب قدرت بشه.

پ.ن۲:سکوت به که فرو بنددم دهان سخن

         نگاهبان شرف گر نباشدم،اما،

         به هیچ کار نمی آیدم توان سخن        "اسماعیل خوئی"

------------------------------------------------------------------

افرادی که ازشون دعوت می کنم:

مجید احسانی نیک

عطیه حجاریان (دومین رئیس جمهور زن ایران)

محمد پور بخش

زهرا (سومین رئیس جمهور زن ایران)                                       

پ.ن 1:هه...خر خندش می گیره!
پ.ن2: 2 مرداد تولدم بود حس پست جدید نبود!

کیوپید اسم اون زن سیاه پوستیه که روی تابلوی عمودی اتاقمه.هنوز که هنوزه توی چشمام نگاه نکرده.هیچ کس نمی دونه چرا اون به من نگاه نمی کنه.ولی من می دونم.آخه نمی تونه مثل خیلی ها دروغ بگه.حاضره گوشواره ی طلاش از گوشش بیفته ولی به من نگاه نکنه.یه لباس رنگی پوشیده با یه سربند قرمز.ولی خودش یه رنگه.سیاه.

گاهی اوقات ازش می ترسم.حاضرم بهم دروغ بگه ولی بهم نگاه کنه.اه...این عادت مسخره ی آدماست!

اصلا همون بهتر که بهم نگاه نکنه.آخه اون ماه پیشونیه ولی من نیستم.شاید واسه اینه که اون اگه بخواد دروغ بگه روشو بر می گردونه و دروغشو می خوره.ولی من اگه بخوام به خودم دروغ بگم میرم جلوی آینه ، به خودم دروغ میگم ، دروغمو هم باور می کنم.اونوقت به خودم میگم:

حالا کی دروغگوئه؟

جواب:هیچ کس!

ولی خب بچه مال کی می تونه باشه؟!؟!

سر اومد زمستون ٬ شکفته بهارون

گل سرخ خورشید باز اومد و شب شد گریزون

کوها لاله زارن ٬ لاله ها بیدارن

تو کوها  دارن گل گل گل آفتابو می کارن

توی کوهستون دلش بیداره

تفنگ و گل و گندم داره میاره

توی سینش جان جان جان جان

توی سینش جان جان جان جان

یه جنگل ستاره داره ٬ جان جان

یه جنگل ستاره داره ٬ جان جان